De Olympische spelen in Tokio zijn in volle gang en ik probeer zo veel mogelijk te kijken waar mogelijk. Vanochtend zat ik dan ook klaar voor de mountainbike wedstrijd van Mathieu van der Poel. Dit moest en zou dan toch de eerste gouden medaille worden van Nederland deze Spelen. Ieder fanatiek ‘spelen-watcher’ heeft gezien hoe dit afgelopen is voor Van Der Poel.

Ook kijk en luister ik vaak de interviews van de atleten achteraf hun wedstrijd. Mathieu van der Poel had nog geen reactie gegeven maar een andere Nederlander, Milan Vader wel. Hij zei dat hij genoten heeft van deze race en dat was ook aan zijn stralende gezicht af te lezen. Tegelijkertijd dacht hij ook analytisch na en zei hij dat hij de komende jaren ook nog wat huiswerk heeft om beter te worden. Hij omschreef dat hij het spelletje het leukst vindt van de sport en dat hij er graag mee op staat en dat hij ontiegelijk heeft genoten van het proces van de afgelopen acht jaar.

Naar mijn mening een voorbeeld voor veel topsporters maar ook voor niet topsporters. Ik zie en spreek veel mensen die sporten of een ander gezondheidsdoel stellen en volledig geobsedeerd zijn voor hun doel of ze het nou leuk vinden of niet. Misschien herken je hier zelf wel in. Je vindt dat je wat aan je gewicht moet doen en schrijft je in bij een willekeurige sportschool. Je gaat fanatiek aan de slag en na een paar weken ben jij je motivatie kwijt omdat je gewoonweg niet procesmatig aan het werk bent gegaan (je deed maar wat). 

Mijn advies is, probeer eens net als Milan Vader procesmatig te acteren. Maak een plan en houd je aan je proces omdat je het leuk vindt en ervan kan genieten. Alleen dan ga je resultaten behalen. Ik ben ervan overtuigd dat Milan Vader op de Olympische Spelen van 2024 of 2028 een medaille pakt op dit onderdeel. Puur omdat hij zich aan zijn proces houdt.


BE LIKE MILAN ;)